Czy wtedy takiego 'człowieka' można nazwać człowiekiem? Albo potowrem, czymś z odmętów koszmarów.
Kazuma napewno nie jest człowiekiem. Od teraz...
Napiąłem mięśnie i szarpnąłem z całej siły liny, które wdarły mi się w skórę. Krzyknąłem przenikliwie a krew ciekła mi z nadgarstków i ramienia. Nagle, coś sobie przypomniałem. Schyliłem głowę jak najmocniej potrafiłem i zębami wyciągnąłem z kieszeni koszuli mały nożyk. "Żebym tylko nie stracił sił...Żebym tylko nie upuścił teog cholernego noża..." Przeciąłem jedną linę. Szybko wziąłem ten nóż w drugą wolną już ręke i jak najszybciej przecinałem cholerni.e grube liny, ciągle obserwując Victorię, czy daje jakieś oznaki życia. Obserwowałem krew wyciekającą z jej nadgarstka. Ależ się bałem o jej życie...Ale czy ona jeszcze je posiada? Uporałem się z wszystkimi linami po kilku krótkich minutach. Szybko wożyłem nóż do kieszeni i podbiegłem do Victorii. Nie oddychała... Wyjrzałem za drzwi i otworzyłem je kopniakiem. Zastałem tam te dwie cioty, kolegów Kazumy.
-No czeeeeść- zadrwiłem i walnąłem jednego w twarz po czym kopnąłem go w brzuch że się pożygał na tego drugiego xD
Temu drugiemu złamałem ręke i walnąłem pięścią że go na chwilę unieruchomiłem.
Weszłem spowrotem do pomieszczenia gdzie była Victoria i wziąłem ją na ręce. Wybiegłem na korytarz, gdy nagle usłyszałem głos Kazumy. Rozmawiał z kimś.... Musiałem się przemknąć obok pokoju w którym siedział.
-No, dziewczyna już zdechła, a zaraz zabije chłopaka, tak że wykonam zlecenia. Pamiętaj o zapłacie...
Przemknąłem się pod jego drzwiami, lecz nagle usłyszałem:
-Hm!? Co to było?! - i kroki. Syknąłem i wybiegłem na dwór - Hej! Stójcie!-Kazuma biegł za nami. Zobaczyłem moje auto i otworzyłem je. Położyłem Victorię na tylne siedzenia i odpaliłem auto, bo ten idiota nie wyjął kluczyków z stacyjki...
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz