Od Kazumy

- Cholera...Z kim ja pracuję, że ich wypuścili?! -Powiedziałem wkurzony, wsiadłem do innego samochodu odpalając go z piskiem opon i jechać za nimi. Miałem jakiś stary samochód, bo wlokłem się jak nie wiem co.  Ale na szczęście cały czas widziałem gdzie jadą. Po paru minutach dojechaliśmy przed szpital. Mi zabrakło paliwa akurat na skrzyżowaniu, a tamten był już przed budynkiem. Szybko wysiadłem z samochodu i pobiegłem do szpitala. On widząc mnie, wyjął szybko dziewczynę z auta i wszedł do budynku. Ja również wszedłem do budynku i podszedłem do recepcji, mówiąc, że chcę kogoś odwiedzić. Nagle kątem oka zauważyłem tego chłopaka i od razu wyjąłem broń. On wyjął nóż, i wtedy zacząłem w niego strzelać. Na początku specjalnie chybiłem. 
- Po co ją tutaj przywiozłeś, jak nie ma szans, żeby przeżyła - Powiedziałem i się zaśmiałem. Było widać, że się wkurzył. 
- Bez sensu się trudziłeś. Zrozum. ona n i e ż y j e.  Teraz nie chybie. - Powiedziałem i wycelowałem prosto w niego i strzeliłem, ale w momencie gdy wystrzeliłem kulę on zrobił unik i rzucił nóż wbijając mi go w brzuch.
- Ch...cholera... - Powiedziałem i upadłem na ziemię. Wyjąłem nóż z brzucha. Krew lała mi się jak nie wiem co. On do mnie podszedł.

Od Kavu

Jakim trzeba być człowiekiem, aby zabić za to że nie można mieć kobiety?
Czy wtedy takiego 'człowieka' można nazwać człowiekiem? Albo potowrem, czymś z odmętów koszmarów.
Kazuma napewno nie jest człowiekiem. Od teraz...
Napiąłem mięśnie i szarpnąłem z całej siły liny, które wdarły mi się w skórę. Krzyknąłem przenikliwie a krew ciekła mi z nadgarstków i ramienia. Nagle, coś sobie przypomniałem. Schyliłem głowę jak najmocniej potrafiłem i zębami wyciągnąłem z kieszeni koszuli mały nożyk. "Żebym tylko nie stracił sił...Żebym tylko nie upuścił teog cholernego noża..." Przeciąłem jedną linę. Szybko wziąłem ten nóż w drugą wolną już ręke i jak najszybciej przecinałem cholerni.e grube liny, ciągle obserwując Victorię, czy daje jakieś oznaki życia. Obserwowałem krew wyciekającą z jej nadgarstka. Ależ się bałem o jej życie...Ale czy ona jeszcze je posiada? Uporałem się z wszystkimi linami po kilku krótkich minutach. Szybko wożyłem nóż do kieszeni i podbiegłem do Victorii. Nie oddychała... Wyjrzałem za drzwi i otworzyłem je kopniakiem. Zastałem tam te dwie cioty, kolegów Kazumy.
-No czeeeeść- zadrwiłem i walnąłem jednego w twarz po czym kopnąłem go w brzuch że się pożygał na tego drugiego xD 
Temu drugiemu złamałem ręke i walnąłem pięścią że go na chwilę unieruchomiłem.
Weszłem spowrotem do pomieszczenia gdzie była Victoria i wziąłem ją na ręce. Wybiegłem na korytarz, gdy nagle usłyszałem głos Kazumy. Rozmawiał z kimś.... Musiałem się przemknąć obok pokoju w którym siedział.
 -No, dziewczyna już zdechła, a zaraz zabije chłopaka, tak że wykonam zlecenia. Pamiętaj o zapłacie...
Przemknąłem się pod jego drzwiami, lecz nagle usłyszałem:
-Hm!? Co to było?! - i kroki. Syknąłem i wybiegłem na dwór - Hej! Stójcie!-Kazuma biegł za nami. Zobaczyłem moje auto i otworzyłem je. Położyłem Victorię na tylne siedzenia i odpaliłem auto, bo ten idiota nie wyjął kluczyków z stacyjki...

Od Victorii

- No, no, no.. - Powiedział Kazuma podchodząc do mnie. - Ładnie to tak? Ciesz się, że w ogóle jeszcze żyjesz. Ale to długo nie potrwa...Chłopaki, czekajcie w ukryciu na przyjście tego jej kochasia, resztą zajmę się ja, tak jak planowaliśmy. Widzisz? My wszystko zaplanowaliśmy. - Powiedział do mnie i odszedł.

" Co oni mają zamiar ze mną zrobić?...Mam umrzeć pod wodą?... Życie jest takie niesprawiedliwe... " - Myślałam ze łzami w oczach. Po kilkudziesięciu minutach ujrzałam Kavu kierującego się w moją stronę. - Stój! - Krzyknęłam, ale za późno, bo już dostał czymś w głowę.

- Kazuma, gotowe. - Powiedzieli jego koledzy.

Do pomieszczenia wszedł ten zboczeniec. 

- Dobrze, więc dalej tak jak to omawialiśmy. 

- Ale obiecałeś nam jeszcze coś...

- Chłopak nie długo się ocknie...Macie tylko chwilę, potem przywiązać ich. - Powiedział Kazuma, a jego koledzy podeszli do mnie i przecięli sznur którym byłam związana, po czym podnieśli mnie i oboje włożyli mi ręce pod stanik.  Ja ich uderzyłam. 

- Za kogo wy się uważacie?!

- Jaka ostra..- Powiedział jeden do drugiego. - Spokojnie mała, -

- Nie mów do mnie " mała " ! - Krzyknęłam i kopnęłam go w krok ( lol ).

- Cholera... - Powiedział i upadł na ziemię.

- Żyjesz?- Zapytał do niego drugi, ale zrobiłam to samo. Oboje leżeli na ziemi. Już chciałam odchodzić, ale natknęłam się na Kazumę. Z nim nie było szans. 

- Fajny teatrzyk. A teraz pójdziesz ze mną. - Powiedział. Dotarliśmy do jakiegoś pomieszczenia, po czym obwiązał mi głowę lnianą siatką.

" Nie..Tylko nie waterboarding..." 

Po tym walnął mnie czymś ciężkim w głowę i obudziłam się znowu związana do jakiegoś słupka czy coś. Po chwili znowu poczułam czyjąś łapę pod stanikiem i zaczęłam się szarpać. Podejrzewałam, że to był Kazuma. Tylko on ma takie zimne i obrzydliwe łapy.

- Cii...Wszystko będzie dobrze! - Krzyknął i złapał mnie za głowę tak mocno, że miałam wrażenie, że coś mi ją zgniata. W pewniej chwili poczułam wodę na twarzy. Miałam wrażenie, że mnie topi. Szarpałam się, ale na nic. On był taki silny...Po czym znowu się odezwał

- Widzisz? Nic nie zrobisz, kochasiu? Hmm? To może coś...Ekstremalnego! - I w tym momencie przeszły mnie ciarki. Gdy otworzyłam oczy, ujrzałam wodę. Po chwili, włożył mi głowę do tego basenu. Mijało kilkadziesiąt sekund, a on nadal nie puszczał. Zaczęłam się dusić, a przy tym szarpać i krzyczeć, niestety, bez skutku. Nadal nie puszczał. W końcu straciłam przytomność.

Od Kazumy

- No, no, no.. - Powiedziałem podchodząc do dziewczyny. - Ładnie to tak? Ciesz się, że w ogóle jeszcze żyjesz. Ale to długo nie potrwa...Chłopaki, czekajcie w ukryciu na przyjście tego jej kochasia, resztą zajmę się ja, tak jak planowaliśmy. Widzisz? my wszystko zaplanowaliśmy.  - Powiedziałem i odszedłem, kierując się do pomieszczenia gdzie miałem wszystko przygotowane. Czekałem aż chłopak się zjawi. Długo to nie trwało. W końcu usłyszałem moich kolegów którzy powiedzieli, że już gotowe, więc podszedłem do nich. Pieprzyli, że im coś obiecałem. Zacisnąłem pięść i pozwoliłem im podejść do dziewczyny. Ale ona ich kopnęła, w sumie tak było lepiej. Ładny teatrzyk zrobiła. Zabrałem ją do miejsca gdzie miałem wszystko przygotowane. Obwiązałem jej głowę lnianą siatką i walnąłem ją ciężkim kamieniem. Potem stamtąd wyszedłem i zobaczyłem, że chłopaki już się otrząsnęli, więc kazałem im zabrać chłopaka koło basenu i przywiązać. To samo zrobiłem z tą dziewczyną. Gdy się obudziła ostatni raz zrobiłem sobie przyjemność i włożyłem jej rękę pod stanik, ona zaczęła się szarpać, a ja krzyknąłem, że wszystko będzie dobrze i złapałem ją za głowę zalewając wodą. Szarpała się, ale to nic jej nie dawało. Po chwili zdjąłem jej chustę z głowy i przyłożyłem twarz przed wodę. Chwilę tak trzymałem przed wodą, i w pewnej chwili niespodziewanie włożyłem jej głowę do wody. Trzymałem 45 minut a przy tym zaciskając rękę na jej szyi. Gdy skończyłem podszedłem do chłopaka i oderwałem mu taśmę z ust. 

Od Kavu

Zdjąłem koszulę i obwiązałem nią ranę. Bolało jak nie wiem co! Myślałem że umrę! Wyciągnąłem drżącą ręką po telefon i wykręciłem numer do Victorii.
-Halo, Victoria?
-Kavu! Ty żyjesz!
-Tak, nic mi nie jest. Gdzie ty jesteś?
-Jestem *Kazuma! Ona z kimś rozmawia!Szlesty*
-Victoria? Co się tam dzieje?!
-Jestem w starej kamienicy przy Brghton Street! Pośpie-*trzask* *Zabierz ją tam i wpuść wodę. Pamiętaj aby nie miała dopływu pow-*
-Halo, Victoria?!Halo!?-po chwili odezwał się męski głos
-Jeśli zadzwonisz na policję, ona umrze w wodzie. A jeśli się zjawisz, to też się z nią to samo stanie- potem był dźwięk rozłaćzania się. "Brighton Street...to niedaleko, pobiegnę tam" spojrzałem na motor stojacy przy ścianie "Albo nie" wsiadłem na niego i pojechałem. Ramię mnie strasznie bolało, ale musiałem tam dotrzeć.
*Later...(nie chciało mi sie opisywać)*
Wszedłem do budynku i zastałem tam związaną Victorię. Zrobiłem ku niej kilka kroków, a ona krzyczała i kręciło głową...A potem dostałem czymś w głowę. Obudziłem się przywiązany do betonowego słupa z linami wdzierającymi mi się w nadgarstki i w kostki u stóp. Przede mną była Victoria przywiązana do dużego stłupochylonego ku dole. Miała lnianą siatkę na głowie.
"Waterboarding..." pomyślałem ale nie byłem w stanie wydobyć z sieibie żadnego dźwięku poprzez zalepione usta taśmą.
Kazuma, jak juz mi wiadomo podszedł do niej i włożył rękę pod stanik. Zaczęła się szarpać.
-Cii...Wszystko będzie dobrze!-krzyknął i złapał ją za głowe,przytrzymał i zaczął zalewać jej twarz wodą. Ona rzucała się po całym stole, myśląc że się topi. Ale jednak tak nie było. Ona tylko miała takie "zwidy"
-Widzisz? Nic nie zrobisz, kochasiu?Hmm? To może coś...ekstremalnego!-zdjął ją ze stołu i przybliżył jej twarz do basenu z wodą. Victoria patrzyła na tą wodę z ogromnym strachem i żalem.
Zamknąłem oczy, nie mogłem na to patrzeć...
Usłyszałem plusk i głuche krzyki. Kazuma chciał ją utopić. Chciałem krzyknąć, zabić go, zadźgać ale nie miałem siły...nie miałem jak. Nagle,jęki ucichły. Otowrzyłem oczy. Jej ręce zsunęły się  miski. On trzymał jej głowę w tej wodzie przez kilkanaście długich minut, jednocześnie zaciskając ręke na jej szyi. Patrzył na nią z taką nienawiścią...
-Jesli ja jej nie mogę mieć... to nikt jej nie będzie miał!-puścił ją dopiero po 45 minutach. To była najgorsza scena jaką widziałem. Jej obezwładnione i pozbawione tchu ciało opadło na ziemie,a jej mokre włosy przykryły jej twarz.
-Dla pewności...-założył jej torebkę foliową na głowe i zacisnął grubym sznurem.-Haha...Haha!HAHAHA! Nikt jej nie edzie miał!-wziął nóż i przeciął jej nadgarstek z którego zaczęła lać się krew. 
-Teraz napewno umrze!-krzyknął i podszedł do mnie i zdjął mi taśmę z  twarzy...Moje mokre i zabrudzone krwią włosy, które służyły mi za grzywkę zasłaniały mi mokre oczy...

Od Victorii

Gdy dowieźliśmy dziewczynę do starego, opuszczonego budynku wnieśliśmy ją do środka. Była nie przytomna, więc zacząłem ją reanimować. To nic nie pomagało, więc kazałem moim kolegom się nią zająć, bo mi się dalej nie chciało, więc odszedłem.


Ostatnie co widziałam to była krew. Dalej nic nie pamiętałam...Obudziłam się dopiero w jakimś opuszczonym budynku, ale praktycznie w ogóle nie docierało tam światło.

- Budzi się... - Usłyszałam kilka szeptów. 

W ogóle nie czułam żadnej części ciała. Czułam tylko sznur, który ściska mi szyję. Po chwili otworzyłam oczy szerzej i zobaczyłam trzech nieznajomych chłopaków.

- Kazuma, chodź tu, obudziła się. - Powiedział jeden z nich.

Kilka metrów przede mną ujrzałam tego samego chłopaka co wtedy.

- Czego chcesz idioto... - Zapytałam wyczerpana.

- Idźcie stąd. - Rozkazał innym, a oni odeszli.

Podszedł do mnie, usiadł obok i przeciął sznur który ściskał mi szyję. Po chwili ciszy powiedział.

- Jestem Kazuma, a ty?

Ja nic nie odpowiadałam, głównie dlatego, że nie miałam siły.

- Nie chcesz mówić? W takim razie zmuszę cię do tego... - Powiedział, a po chwili jego ręka wylądowała pod moją bluzką.

- Zboczeniec...

- Co tam mamroczesz?

- Idiota...

- Mów głośniej do jasnej cholery!

- Jesteś zboczonym idiotą...

Gdy to powiedziałam jego twarz zbliżyła się do mnie.

- Ja nawet wiem gdzie mieszkasz...Więc nawet jak uciekniesz, nic to nie da.

Jego ręka cały czas była pod moją bluzką, aż w końcu go walnęłam ale to nic nie dało, bo byłam za bardzo wyczerpana. 

- Zostaniesz tu do końca życia. Nawet jeśli odzyskasz siły, nie ma wyjścia w tym pomieszczeniu. - Powiedział i pocałował mnie w szyję. Chciałam go odepchnąć, ale nie miałam siły.

- Teraz muszę iść. Wrócę w nocy, a ty będziesz tu czekać. Wtedy się zabawimy. - Powiedział i wyszedł.

Ja myślałam czy Kavu jeszcze żyje... I czy jakoś stąd ucieknę...Ale to i tak nic nie da, skoro on wie gdzie mieszkam...

Od Kavu

Spojrzałem na Victorię.Potem na nieznajomego debila.
-Zostaw ją!Ona nie chcę się zbliżać do takiego brzydala ja ty.
-Oj?Doprawdy...?-włożył jej rękę pod bluzkę.Wycelowałem w niego pistoletem.Gdy przeładowałem magazynek i spojrzałem na niego,Victoria była przyciśnięta do muru a ręka idioty spoczywała na jej szyi.
-Jeden ruch,a z ziemi odejdzie piękna dziewczyna.-powiedział to tak,jakby naprawdę miał ją zabić.Zrobiłem krok w przód,a z ust Victorii wydobył się jęk.Nie mogłem przestać patrzeć jak ręka chłopaka zaciska się ciągle na bladej szyi Victorii.Z każdą sekundą z jaką się nie cofałem do tyłu,umięśniona ręka napastnika zaciskała się coraz mocniej na bezbronnej dziewczynie.Ona szarpała się z nim ,wbijając paznokcie w jego ręke czy bijąc go i kopiąc.-To jak?Mam ją zabić?-udało mi się rzuszyć nogi z smoły i cofnąłem się do tyłu.On dalej nei zwalniał ucisku.Rzuciłem broń.Trzymał już ją tak samo,ale jakby lżej.Miałem dwa wyjścia.Wziąść do ręki pistolet i strzelić w niego ryzykując życie Victorii,albo rzucić się na niego z pięściami ryzykując że mnie unieruchomi i pozbawi Victorii tchu.Ale większym prawdopodobieńswem jej "ożywienia" będzie interwencja e strony lekarzy lub samego mnie odnośnie wprowadzenia powietrza do jej płuc,niż wyciągnięcie kuli z głowy...Wybrałem drugą opcje.Rzuciłem się w jednej chwili na nieznajomego,ale on jednym kopniakiem powalił mnie na ziemię łamiąc palec.Ale naszczęscie tylko palec.Usłyszałem długi,przenikliwy i stłumiony krzyk Victorii,a potem kątem oka zobaczyłem że jej blade ręce opadają bezwładnie na dół a głowa zwisa bezwładnie.Wszystkie dotychczasowe jęki dziewczyny i przekleństwa w stronę napastnika ucichły.Słyszałem tylko ciężkie oddechy nieznajomego bruneta.Minęło kilka chwil zanim zorientował się że dziewczyna....a potem ze mnie zszedł.Jej ciało z cichym tapnięciem spadło na posadzkę.W głowie kołotała mi jedna myśl "Ona żyje...nie wdiać tego,ale żyje...muszę ją uratować.." obolały zrobiłem fikołek i przeturlałem się aby chwycić za pistolet...Ale go tam nie było.
-No,no,no...-poczułem ciepło bijące z lufy rewolweru.Nie wiele myśląc kopnąłem w neigo z całej siły z glana,pistolet wypadł z ręki napastnika a on sam miał złamaną ręke.Zrobiwszy to,poczułem ogromyn ból w ramieniu i ciepłą ciecz spływającą po ręce.Chłopak klnąc podbiegł do Victorii i zaczął ją okładać,pistoletem,pięściami,nogami wszystkim.Nie mogłem wydobyć się na żaden głos,patrzałem w ziemię z łzami w oczach.Spojrzałem na niego.Chłopak wyjął z kieszeni sznur i obwiązał jej szyję tak mocno że chyba powalił by słonia.Zastanawiałem się co czuję teraz Victoria...
Potem moim autem przyjechali chyba jego koledzy i załadowali ją do samochodu.Biegłem za nimi rzucając kamieniami kilka maetrów przez ciemną uliczkę,ale potem padłem wyczerpany na ziemię...
Tak bardzo chciałem teraz usłyszeć to,co myśli Victoria..Jeżeli jeszcze to robi.

Od Victorii

Kavu długo nie wracał i zaczęłam się martwić. Kazał mi czekać, ale już nie wytrzymałam i poszłam w tą uliczkę gdzie ostatnio go widziałam. Nigdzie nie było ani śladu po nim. W pewnym momencie usłyszałam jakąś rozmowę. Wydawało mi się, że to był Kavu, ale drugiego głosu nie rozpoznałam. Skręciłam w lewo a potem w prawo i zobaczyłam Kavu oraz tego chłopaka, którego widziałam przed policją. Nieznajomy wykręcał Kavu rękę, ale po chwili spojrzał na mnie i go puścił, po czym podszedł do mnie i zapytał.

- Kim jesteś?

- Nie potrzebne ci to do życia. - Powiedziałam i go odepchnęłam.

- Czyżby?... - Powiedział po czym złapał mnie za rękę i przygwoździł do murku. 

- Za kogo ty się uważasz idioto.

- Za kogo...Hm..Za nikogo. 

- To po cholere mnie trzymasz.

- Ładna jesteś... Nie boisz się tak sama chodzić? Wiesz, mogę ci towarzyszyć w dzień i noc.

" Po co ja tutaj szłam... " - Pomyślałam i spojrzałam na Kavu.

Od Kazumy

Szedłem spacerkiem ciemną uliczką. Ktoś za mną szedł, ale postanowiłem to ignorować, bo może po prostu idzie w tą samą stronę co ja..Chociaż wątpię. Raczej mnie śledził.

" W takim razie się zabawimy... " - Pomyślałem.

Dosyć dobrze znałem to miasto i nie raz już chodziłem tą uliczką. Wiedziałem gdzie jest ślepy zaułek, więc postanowiłem tam pójść. Cały czas szedłem prosto, potem w lewo, a później w prawo. Tam znajdował się ślepy zaułek. Gdy skręciłem, od razu stanąłem przy murku i czekałem, aż ten ktoś tu skręci. Po chwili doczekałem się i od razu zapytałem. 

- Czemu mnie śledzisz?

- A czemu ukradłeś mi samochód?

- Pff, też pytanie. Bo nie chciało mi się wydawać kasy na nowy, który się i tak nie długo rozwali.

- Lepiej oddaj ten samochód, bo tego pożałujesz.

- Ohh, w takim razie zmuś mnie. 

Gdy to powiedziałem, przystawił mi rewolwer przed twarz.

- Nie chcę tego używać, więc lepiej oddaj ten samochód jeśli życie ci miłe. 

- Hmm...Skoro tak to..Masz - Powiedziałem i rzuciłem mu klucze, ale on coś chyba podejrzewał.

On schował rewolwer i już miał odchodzić, ale wykręciłem mu rękę na kark.

- Naprawdę sądziłeś, że tak po prostu ci to oddam? Zawsze się na to nabierają wszyscy...

Od Kavu

Razem z Victorią zadzwoniliśmy na policję.Musiałem pojechać do komisariatu taksówką.Trochę dziwnie się czułem płacąc temu taksówkarzowi za podwózkę.To nie w moim stylu.Czekałem na nią na schodach,tupiąc z niecierpliwieniem o posadzkę swoim butem.Co jakiś czas spoglądałem na komórkę czy nie dostałem jakiegoś sms-a od Victorii,ponieważ długo się nie zjawiała.Przyznam,że trochę się martwiłem.Zamyślony usłyszałem pisk opon na żwiru.Z taksówki wysiadła Victoria.Kamień spadł mi z serca.
-Przepraszam że tak długo.Wolałam też jechać taksówką.
-Rozumiem.Martwiłem się...-już wchodziliśmy po schodach,gdy Victoria zauważyła kątem oko samochód podobny do mojego.Szturchnęła mnie w ramię.Obejrzałem się i dostrzegłem niezbyt urodziwego chłopaka który popijał kawę oparty o mój samochód.Po tym wsiadł do niego,wziął torbę zamknął go i gdzieś poszedł.
-Poczekaj tu...-zeskoczyłem ze schodów i poszedłem za nim spokojnym krokiem w ciemną uliczkę.Za kurtką miałem swój niezawodny mały rewolwer który noszę do obrony.mam nadzieję że nuie będę musiał go używać....