Od Kavu

Bałem się zobaczyć co jest z Victorią. Bałem się, że ona może tam leżeć w jednej sali, bez życia, bez oddechu. Wiec wróciłem do domu. Nic nie miałem więcej do roboty. Położyłem się spać, lecz zamiast usnąć zalałem się łzami. Płakałem, moje łóżko zamieniło się w staw. Jednak potem, z wymęczenia zasnąłem. Obudziłem się o 14:30, trochę późno. Ubrałem się i popędziłem do kwiaciarni - zamknięta. Poszłem do piekarni -zamknięta! Ah...Dzisiaj niedziela, zapomniałem. Poszłem więc do centrum handlowego, do zabawkowego i kupiłem ogromnego pluszowego miśka. Wzięłem go na ręce i poszłem do szpitala, który na moje szczęście był blisko. Weszłem do sali recepcyjnej 
-Do kogo pan?
-Do Victorii River proszę.
-Pan jest rodizną, przyjacielem? - zapytała pani recepcjonistka.
-Jej chłopakiem...To znaczy, yyy przyjacielem. - Pani z obsługi uśmiechnęła się i wpusciła mnie do jej pokoju. Położyłem miśka na podłodze i usiadłem na jej łóżku. Leżała z zamkniętymi oczami, z maską tlenową na ustach i nosie. Była podłoczona do jakiegoś urządzenia, które co godiznę wydawało piski a Vicky podskakiwała na łóżku. To był chyba defibrylator. Na monitorze pokazywały się jakieś kreski, które zaledwie na pół milimetra unosiły się tworząc minimalne skoki. Z jej płuc wydobywał się chrapliwy, jakby wymuszony oddech. 
Dotknęłem lekko jej ręki. Podniosłem ją do ust i pocałowałem.
-Przepraszam....- potem wstałem i pocałowałem ją w czoło. Gdy miałem wyjść, spojrzałem na monitor z kreskami, których już nie było wcale. Jej klatka piersiowa nie ruszała się, a za chwilę wydobył się okropny pisk. Spanikowałem. Zacząłem wołać lekarzy, pielęgniarki którzy rzucali wszystko i wygonili mnie za drzwi. W pokoju zacząłem słyszeć wyładowania elektryczne.

Od Victorii

Powoli zaczęłam otwierać oczy. Ujrzałam kilka nieznajomych twarzy. Zaczęłam na nich krzyczeć i odczepiłam wszystkie kroplówki i inne dziwne rzeczy. Miałam drgawki. Zaczęłam ciężej oddychać, i trochę mniej wyraźnie widzieć. Wszyscy lekarze zebrali się wokół mnie. Zerwałam się z łóżka i potrąciłam lekarzy, po czym podbiegłam do drzwi i wybiegłam na korytarz. Nagle wszystko znowu stało się nie wyraźne. Stanęłam w miejscu i złapałam się za głowę. Słyszałam jakiś pisk, strasznie głośny, po czym znowu straciłam przytomność. 

Od Kazumy

Po chwili ledwo podniosłem się, cały obolały z ziemi. " Cholerny skurwysyn... " myślałem wkurzony. Teraz nie wiedziałem co zrobić. Miałem dwie opcje. Pierwsza, poddanie się - co jest nie w moim stylu. A druga opcja to wparowanie do szpitala i znowu zrobić coś dziewczynie, która i tak już raczej nie żyje. Tak czy tak, wybrałem drugą opcję. Zacząłem iść w stronę wejścia do szpitala, wszyscy się na mnie dziwnie gapili, bo byłem cały brudny i zakrwawiony z guzem...Ale to szczegół. Chciałem jeszcze bardziej wkurzyć tego chłopaka...Chciałem go zabić tak samo jak dziewczynę. Wparowałem do szpitala. Od razu zauważyłem tego chłopaka. Był odwrócony tyłem, więc mnie nie widział. Podbiegłem do niego. Chociaż bardziej podszedłem, rana w brzuchu mnie cholernie bolała. Wziąłem mu ręce do tyłu, ale on mnie kopnął w brzuch. Zaczął boleć jeszcze bardziej, myślałem, że umrę. 

- Wrócę po ciebie i tą dziewczynę... I wtedy was zabiję! - wkurzyłem się i wyszedłem ze szpitala. 

Od Kavu

Ratownicy wzięli Victorię i nawet nie szli na salę, żeby uratować jej życie. Ja pdoszedłem do Kazumy i wywlokłem do na dwór, tak żeby krew mu z bardzo nie leciała i żeby nikt się nie skapnął. Rzuciłem go na ziemię i walnąłem kolanem w łeb. Wziąłem jakiś kamyk i rzuciłem go w niego, po czym podniosłem i przygniotłem do sciany bijąc pięścią.
-Jesteś zboczeńcem...Starym, zboczeńcem. Przez ciebie Victoria może umrzeć...-On zaniósł się śmeichem
-He, he, he...Już nie żyje! - walnąłem go z główki a on się osunął na ziemię z guzem. Wparowałem do szpitala poszukać Victorii. Nawet nie musiałem się trudzić.