Siedziałam w domu i oglądałam telewizję. Po chwili zadzwonił mój telefon, to był Kavu. Odebrałam.
- Halo?
- Cześć... - nawet przez telefon było słychać że jest smutny
- Co się stało?
- Victoria... - w tym momencie serce zaczęło mi bić mocniej, bałam się usłyszeć co się z nią stało. Kavu wszystko mi opowiedział...
- Gdzie jesteś? - zapytałam
- W szpitalu
- Poczekaj, zaraz tam będę - powiedziałam i się rozłączyłam. Szybko ubrałam kurtkę, wyszłam z domu i wsiadłam do samochodu. Szpital nie był daleko, więc jechałam jakieś 10 minut. Zaparkowałam samochód i weszłam do szpitala. Rozejrzałam się i po chwili zauważyłam Kavu siedzącego w holu. Podeszłam do niego
- Gdzie jest sala Victorii? - zapytałam
Zaprowadził mnie przed jej salę i oboje usiedliśmy na krzesłach przed salą.
- Ten który jej to zrobił to był jakiś Kazuma, tak? - zapytałam
- Tak..cholerny śmieć...
- Jak on mógł być tak bezlitosny...Trudno sobie wyobrazić, że ktoś taki w ogóle istnieje na świecie - zebrały mi się łzy do oczu. Zauważyłam łzę na poliku Kavu
- Będzie dobrze...A przynajmniej musimy mieć nadzieję..jak to mówią nadzieja umiera ostatnia..Też się o nią bardzo martwię.. - Po parunastu minutach lekarz wyszedł z sali Victorii
