wtorek, 29 kwietnia 2014

Od Kiry

Siedziałam w domu i oglądałam telewizję. Po chwili zadzwonił mój telefon, to był Kavu. Odebrałam.
- Halo?
- Cześć... - nawet przez telefon było słychać że jest smutny
- Co się stało? 
- Victoria... - w tym momencie serce zaczęło mi bić mocniej, bałam się usłyszeć co się z nią stało. Kavu wszystko mi opowiedział...
- Gdzie jesteś? - zapytałam
- W szpitalu
- Poczekaj, zaraz tam będę - powiedziałam i się rozłączyłam. Szybko ubrałam kurtkę, wyszłam z domu i wsiadłam do samochodu. Szpital nie był daleko, więc jechałam jakieś 10 minut. Zaparkowałam samochód i weszłam do szpitala. Rozejrzałam się i po chwili zauważyłam Kavu siedzącego w holu. Podeszłam do niego
- Gdzie jest sala Victorii? - zapytałam
Zaprowadził mnie przed jej salę i oboje usiedliśmy na krzesłach przed salą. 
- Ten który jej to zrobił to był jakiś Kazuma, tak? - zapytałam
- Tak..cholerny śmieć...
- Jak on mógł być tak bezlitosny...Trudno sobie wyobrazić, że ktoś taki w ogóle istnieje na świecie - zebrały mi się łzy do oczu. Zauważyłam łzę na poliku Kavu
- Będzie dobrze...A przynajmniej musimy mieć nadzieję..jak to mówią nadzieja umiera ostatnia..Też się o nią bardzo martwię.. - Po parunastu minutach lekarz wyszedł z sali Victorii


sobota, 15 marca 2014

Od Kavu



Bałem się zobaczyć co jest z Victorią. Bałem się, że ona może tam leżeć w jednej sali, bez życia, bez oddechu. Wiec wróciłem do domu. Nic nie miałem więcej do roboty. Położyłem się spać, lecz zamiast usnąć zalałem się łzami. Płakałem, moje łóżko zamieniło się w staw. Jednak potem, z wymęczenia zasnąłem. Obudziłem się o 14:30, trochę późno. Ubrałem się i popędziłem do kwiaciarni - zamknięta. Poszłem do piekarni -zamknięta! Ah...Dzisiaj niedziela, zapomniałem. Poszłem więc do centrum handlowego, do zabawkowego i kupiłem ogromnego pluszowego miśka. Wzięłem go na ręce i poszłem do szpitala, który na moje szczęście był blisko. Weszłem do sali recepcyjnej 

-Do kogo pan?
-Do Victorii River proszę.
-Pan jest rodizną, przyjacielem? - zapytała pani recepcjonistka.
-Jej chłopakiem...To znaczy, yyy przyjacielem. - Pani z obsługi uśmiechnęła się i wpusciła mnie do jej pokoju. Położyłem miśka na podłodze i usiadłem na jej łóżku. Leżała z zamkniętymi oczami, z maską tlenową na ustach i nosie. Była podłoczona do jakiegoś urządzenia, które co godiznę wydawało piski a Vicky podskakiwała na łóżku. To był chyba defibrylator. Na monitorze pokazywały się jakieś kreski, które zaledwie na pół milimetra unosiły się tworząc minimalne skoki. Z jej płuc wydobywał się chrapliwy, jakby wymuszony oddech. 
Dotknęłem lekko jej ręki. Podniosłem ją do ust i pocałowałem.
-Przepraszam....- potem wstałem i pocałowałem ją w czoło. Gdy miałem wyjść, spojrzałem na monitor z kreskami, których już nie było wcale. Jej klatka piersiowa nie ruszała się, a za chwilę wydobył się okropny pisk. Spanikowałem. Zacząłem wołać lekarzy, pielęgniarki którzy rzucali wszystko i wygonili mnie za drzwi. W pokoju zacząłem słyszeć wyładowania elektryczne.

wtorek, 11 marca 2014

Od Victorii

Powoli zaczęłam otwierać oczy. Ujrzałam kilka nieznajomych twarzy. Zaczęłam na nich krzyczeć i odczepiłam wszystkie kroplówki i inne dziwne rzeczy. Miałam drgawki. Zaczęłam ciężej oddychać, i trochę mniej wyraźnie widzieć. Wszyscy lekarze zebrali się wokół mnie. Zerwałam się z łóżka i potrąciłam lekarzy, po czym podbiegłam do drzwi i wybiegłam na korytarz. Nagle wszystko znowu stało się nie wyraźne. Stanęłam w miejscu i złapałam się za głowę. Słyszałam jakiś pisk, strasznie głośny, po czym znowu straciłam przytomność. 

poniedziałek, 10 marca 2014

Od Kazumy

Po chwili ledwo podniosłem się, cały obolały z ziemi. " Cholerny skurwysyn... " myślałem wkurzony. Teraz nie wiedziałem co zrobić. Miałem dwie opcje. Pierwsza, poddanie się - co jest nie w moim stylu. A druga opcja to wparowanie do szpitala i znowu zrobić coś dziewczynie, która i tak już raczej nie żyje. Tak czy tak, wybrałem drugą opcję. Zacząłem iść w stronę wejścia do szpitala, wszyscy się na mnie dziwnie gapili, bo byłem cały brudny i zakrwawiony z guzem...Ale to szczegół. Chciałem jeszcze bardziej wkurzyć tego chłopaka...Chciałem go zabić tak samo jak dziewczynę. Wparowałem do szpitala. Od razu zauważyłem tego chłopaka. Był odwrócony tyłem, więc mnie nie widział. Podbiegłem do niego. Chociaż bardziej podszedłem, rana w brzuchu mnie cholernie bolała. Wziąłem mu ręce do tyłu, ale on mnie kopnął w brzuch. Zaczął boleć jeszcze bardziej, myślałem, że umrę. 
- Wrócę po ciebie i tą dziewczynę... I wtedy was zabiję! - wkurzyłem się i wyszedłem ze szpitala. 

Od Kavu

Ratownicy wzięli Victorię i nawet nie szli na salę, żeby uratować jej życie. Ja pdoszedłem do Kazumy i wywlokłem do na dwór, tak żeby krew mu z bardzo nie leciała i żeby nikt się nie skapnął. Rzuciłem go na ziemię i walnąłem kolanem w łeb. Wziąłem jakiś kamyk i rzuciłem go w niego, po czym podniosłem i przygniotłem do sciany bijąc pięścią.
-Jesteś zboczeńcem...Starym, zboczeńcem. Przez ciebie Victoria może umrzeć...-On zaniósł się śmeichem
-He, he, he...Już nie żyje! - walnąłem go z główki a on się osunął na ziemię z guzem. Wparowałem do szpitala poszukać Victorii. Nawet nie musiałem się trudzić. 

poniedziałek, 11 listopada 2013

Od Kazumy

- Cholera...Z kim ja pracuję, że ich wypuścili?! -Powiedziałem wkurzony, wsiadłem do innego samochodu odpalając go z piskiem opon i jechać za nimi. Miałem jakiś stary samochód, bo wlokłem się jak nie wiem co.  Ale na szczęście cały czas widziałem gdzie jadą. Po paru minutach dojechaliśmy przed szpital. Mi zabrakło paliwa akurat na skrzyżowaniu, a tamten był już przed budynkiem. Szybko wysiadłem z samochodu i pobiegłem do szpitala. On widząc mnie, wyjął szybko dziewczynę z auta i wszedł do budynku. Ja również wszedłem do budynku i podszedłem do recepcji, mówiąc, że chcę kogoś odwiedzić. Nagle kątem oka zauważyłem tego chłopaka i od razu wyjąłem broń. On wyjął nóż, i wtedy zacząłem w niego strzelać. Na początku specjalnie chybiłem. 
- Po co ją tutaj przywiozłeś, jak nie ma szans, żeby przeżyła - Powiedziałem i się zaśmiałem. Było widać, że się wkurzył. 
- Bez sensu się trudziłeś. Zrozum. ona n i e ż y j e.  Teraz nie chybie. - Powiedziałem i wycelowałem prosto w niego i strzeliłem, ale w momencie gdy wystrzeliłem kulę on zrobił unik i rzucił nóż wbijając mi go w brzuch.
- Ch...cholera... - Powiedziałem i upadłem na ziemię. Wyjąłem nóż z brzucha. Krew lała mi się jak nie wiem co. On do mnie podszedł.

Od Kavu

Jakim trzeba być człowiekiem, aby zabić za to że nie można mieć kobiety?
Czy wtedy takiego 'człowieka' można nazwać człowiekiem? Albo potowrem, czymś z odmętów koszmarów.
Kazuma napewno nie jest człowiekiem. Od teraz...
Napiąłem mięśnie i szarpnąłem z całej siły liny, które wdarły mi się w skórę. Krzyknąłem przenikliwie a krew ciekła mi z nadgarstków i ramienia. Nagle, coś sobie przypomniałem. Schyliłem głowę jak najmocniej potrafiłem i zębami wyciągnąłem z kieszeni koszuli mały nożyk. "Żebym tylko nie stracił sił...Żebym tylko nie upuścił teog cholernego noża..." Przeciąłem jedną linę. Szybko wziąłem ten nóż w drugą wolną już ręke i jak najszybciej przecinałem cholerni.e grube liny, ciągle obserwując Victorię, czy daje jakieś oznaki życia. Obserwowałem krew wyciekającą z jej nadgarstka. Ależ się bałem o jej życie...Ale czy ona jeszcze je posiada? Uporałem się z wszystkimi linami po kilku krótkich minutach. Szybko wożyłem nóż do kieszeni i podbiegłem do Victorii. Nie oddychała... Wyjrzałem za drzwi i otworzyłem je kopniakiem. Zastałem tam te dwie cioty, kolegów Kazumy.
-No czeeeeść- zadrwiłem i walnąłem jednego w twarz po czym kopnąłem go w brzuch że się pożygał na tego drugiego xD 
Temu drugiemu złamałem ręke i walnąłem pięścią że go na chwilę unieruchomiłem.
Weszłem spowrotem do pomieszczenia gdzie była Victoria i wziąłem ją na ręce. Wybiegłem na korytarz, gdy nagle usłyszałem głos Kazumy. Rozmawiał z kimś.... Musiałem się przemknąć obok pokoju w którym siedział.
 -No, dziewczyna już zdechła, a zaraz zabije chłopaka, tak że wykonam zlecenia. Pamiętaj o zapłacie...
Przemknąłem się pod jego drzwiami, lecz nagle usłyszałem:
-Hm!? Co to było?! - i kroki. Syknąłem i wybiegłem na dwór - Hej! Stójcie!-Kazuma biegł za nami. Zobaczyłem moje auto i otworzyłem je. Położyłem Victorię na tylne siedzenia i odpaliłem auto, bo ten idiota nie wyjął kluczyków z stacyjki...