-Przepraszam że tak długo.Wolałam też jechać taksówką.
-Rozumiem.Martwiłem się...-już wchodziliśmy po schodach,gdy Victoria zauważyła kątem oko samochód podobny do mojego.Szturchnęła mnie w ramię.Obejrzałem się i dostrzegłem niezbyt urodziwego chłopaka który popijał kawę oparty o mój samochód.Po tym wsiadł do niego,wziął torbę zamknął go i gdzieś poszedł.
-Poczekaj tu...-zeskoczyłem ze schodów i poszedłem za nim spokojnym krokiem w ciemną uliczkę.Za kurtką miałem swój niezawodny mały rewolwer który noszę do obrony.mam nadzieję że nuie będę musiał go używać....
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz